wie?

Ik pen ideeën neer van zodra ik kon schrijven.
Eerst om strips te kunnen maken, later ook kribbels waar verhalen uit voortvloeiden. Aanzetten tot gedichten of podiumideetjes.
Ik maak dingen met taal, niet noodzakelijk voor de schoonheid van taal, eerder voor de verhalende kracht, de creativiteit. of de betekenis.

Mensen noemen me een dichter omdat ik met taal bezig ben.
Niet direct mijn keuze van bewoording, noch van de klassiekere dichters die zich storen aan mijn vaak eenvoudig taalgebruik, de vorm waar ik mee op het podium sta of de taalspelletjes die in mijn teksten kruipen. Dit ben ik.
Kundig met taal, niet taalkundig, en woordkunstenaar is misschien ook weer hoog gegrepen. Ik speel met taal, verwoord gevoelens, schets de wereld aan de hand van indrukken. Taal is iets wat tussen de mensen hoort. Net als gevoel. Net als schrijffouten. Het leeft en leert uit fouten, creëert uit fouten. Er is voldoende poëzie in boeken, poëzie mag beleefd worden. Het moet een beleving zijn. Dat is mijn filosofie. Mensen proberen te raken aan de hand van gangbare taal.
Ik schrijf.
-punt-

Jee Kast 2016

Comments are closed.